Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15

.oeder komt hem al tegemoet, maar ze schreit!

(aaröm schreit ze nu? Hij is immers terug. „Stil maar, der, we zijn er haast."

£00 is 't goed, moeder, laat me maar tegen u aanleunen;

en moe, erg moe; ja, de reis was vér '\

'00 is 't goed, moeder; je draagt me in je armen naar

i; ben je zóó sterk, moeder? Waarom schrei je nu? ..

arousse voelt zijn beschermeling al zwaarder leunen, hij ziet i al machteloozer voortstrompelen; dat wekt hem uit zijn eigen rietig gepeins.

r teekent zich een norsche trek op zijn gelaat. „Ik lijk wel kindermeid Een stommeling ben ik, ja. Wat scheelt me

Lnaap? Laat hem dan slapen, als hij slapen wil, wel ja

sneeuw is zacht," mompelt hij.

e stakker hoort hem niet; hij is verblind door de sneeuwjacht ïoor zijn mooien droom. Hij laat zich in volle zwaarte tegen p kurassier aanvallen en glimlacht. Zijn lippen fluisteren: oeder.... zóó is het goed....

e oude snorbaard staat stil en duwt een opdringenden Uker, die achter hem komt, ter zijde. Hij mompelt een versching om zijn eigen weekheid, maar hij kan het toch niet [zijn hart hebben, den jongen Hollander hier neer te stooten Se sneeuw, die zijn graf worden zal. Maar wat dan? Had hij I paard nog maar, dan zou hij hem vóór zich in 't zadel zetten, oude zwarte zou 't wel goed vinden.... Maar nu? Straks zal hij zélf niet meer verder kunnen. Er is geen eind I dit ellendige sneeuwveld en nergens is een huis of een schuur,

voor doodvriezen behoedt. Of ? Ziet hij goed? Rijst daar

Is, vér nog, de zwarte romp van een groot gebouw? Een )ster, zooals er veel zijn hier in Rusland? Zijn oogen zijn best. zijn 't gewoon over de velden den vijand te zoeken, bij dag Dij nacht. Een kurassier van Napoleon behoort goede oogen ebben. .. . Maar dat donkere schijnt nog vér en 't zal weer pten worden om plaats. Ieder vecht om zijn eigen leven. En

lït hij er nu vechten voor twee? Een stommeling is-t-ie

aar als hij den jongen hier laat liggen!

ij schudt den kop. Al dat denken maakt hem moe. Hij kan

x vechten dan denken.

)e dan maar, komt nood, komt raad. En de ingeving van meelijdend hart volgend, sleept hij zijn beschermeling uit ff,drom naar de zijde van den weg. 't Moet vlug gaan. Wie

Sluiten