Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

16

het eerst de veilige muren bereikt, heeft de meeste kans binne

te komen Ruw stoot hij Frans wakker. Ruwheid is soldaten

manier, en zachtzinnigheid zou hem doen lijken op een vrouw.

Frans slaat zijn oogen wezenloos op en mompelt: „We zij

er haast " Dan schrikt hij wakker. Larousse's vuist schudt heraj

duchtig heen en weer.

„Toe dan, slaapkop, toe dan; doe, wat ik je zeg, en zwijg!.. ■ Klim op mijn schouders."

Larousse bukt. „loe dar .... of niet?"

Frans gehoorzaamt, begrijpt maar half. Hij val op den gebukten kurassit neer.

„Nee.... sukkel, zóc niet, dan rollen we allebe in de sneeuw. Neen, jiiH op mijn rug, hoor je m<

niet?.... Op mijn schouders. Je beenen over mijn schouders] Toe dan!.... Zoo ja, zóó is 't goed. Zoo kan ik t nog t langs*

uithouden."

Sluiten