Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

87

U wist wel beter, nietwaar moeder?.. . . Rusland is vér, maar God is overal...."

Nu zat ze weer te wachten, maar ze luisterde niet zoo scherp als anders. Vele gedachten woelden dooreen in haar moede hoofd.

Jan was vanmiddag zoo geheel onverwachts komen aanstappen, zoo midden in de week. Ze was er van geschrokken. Wat moest dat beteekenen? Hij droeg een pak onder zijn arm en hij keek juist, alsof hij iets ergs kwam vertellen. En toen had zij 't gehoord van grootvader. Ze had niet veel gezegd; ze zei nooit veel. Ze had haar hoofd even wat dieper in de schouders getrokken, als kromp ze ineen onder een pijnlijken slag.

Zoo deed ze altijd als er weer nieuwe droefheid of teleurstelling, als er weer nieuwe ellende zich stapelen kwam bij de oude.

bchreien deed ze zelden, klagen nog minder. Haar droefheid was alleen te zien in haar oogen, en in het soms even bangelijk buigen van haar hoofd.

Ze had veel geleden. Eerst haar man, toen Frans

En als de gedachten aan wat Jan haar van grootvader, van de tocht over de daken, van De Roever, van de overhaaste vlucht hierheen had verteld, een oogenblik terugweken, kwam die andere weer: „Frans....

In 't schemerdonker kamertje, met het lichtgetintel over de tafel was t heel stil; alleen de oude hangklok, die aan den geel geschilderden houten wand naast de hooge bedsteê hing, rengde met schor gehijg zijn tien slagen op. Moeder hoorde ze niet, ze Lwame luisterde naar voetstappen, die maar niet

„Ze moest er niet altijd zoo aan denken," zeiden allen, die haar kenden en t wisten.... Jan had straks ook nog gezegd: „Moeder, gaat u nu ook naar bed? U krijgt hoofdpijn van dat lange wachten. Grootvader zei ook nog, dat u ziek zou worden in uw hoofd van dat lange denken aan Frans."

Ja, ja, ze ging zoo dadelijk. Jan lag nu warmpjes toegestopt in t groote bed op zolder H

1,Jr? ^T' t0tU " dfaraan dacht' Êiné er toch een blijde verheuging door haar ziel. Jan werd ook al zoo n flinke jongen en wat zat er een durf en een slimheid in hem. Ze had Jan wel eens te veel vergeten in den laatsten tijd om haar oudsten zoon, haar

vnsj' Uat was toch met êoed geweest van haar.

Ze dacht er met schrik aan, dat die waaghals zoo gemakkelijk

Sluiten