Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II

„Kon ik het helpen ? Ik zag niet, dat Gerrit achtergebleven was, want dan had ik het zeker niet gedaan.7.."

„Je deed het expres!" schreeuwde Jan hem toe.

„Ik deed het niet expres!" zei Aris, die zich in vechthouding plaatste, want hij zag wel, dat Jan Compaan op het punt stond om hem aan te vliegen. Zijn hengel wierp hij op den grond.

,,'t Is wèl, en 't was een gemeene streek!" riep Jan. „Kom op, als je durft, dan zal ik je een pak rammel geven, zooals je nog nooit gehad hebt. Kom op —!"

„Wil je vechten, mij goed!" zei Aris. „Maar expres heb ik het niet gedaan, als je dat maar weet."

„Neen, expres deed hij het niet," mengde Gerrit Quik zich thans in de ruzie. „Hij kon niet weten, dat ik achtergebleven was, maar ik dacht, dat ik een duit zag liggen. Kijk, hier is het ding, 't is jammer genoeg maar een verloren knoop. Zie je wel?"

„O," zei Jan, met een nijdigen blik op het gevonden voorwerp. „Is dat het?"

„Ja," zei Aris, ,,'t was louter ongeluk, Jan, dat moet je' gelooven. Zoo'n lammeling ben ik niet, dat ik een goed vriend met voordacht in 't water zal gooien. Welke reden zou ik er voor hebben?"

„O zoo, dat dacht ik ook," zei Jan, wiens woede wat begon te bedaren. „Met gemeene streken moeten ze me niet aan boord komen. Zelf houd ik ze er ook niet op na."

,,'t Was louter ongeluk, Jan," zei Aris. „Kom, laat ik je mouwen wat uitknijpen, dan zijn ze in 't warme zonnetje gauw genoeg droog, 't Is nog best afgeloopen, zeg ik maar, want je hadt even goed kopje-onder in de Gouw kunnen gaan.'

„Ja," zei Gerrit Quik, „als het duwtje nog even harder

eweesr was, naa je er iinaai m gelegen, Jan. Hier is je eneel. Laten we daar or> dat zeiltie wat eraan hpncrp1f»n

Bij dat bruggetje zit dikwijls groote baars, ik heb er daar ai heel wat gevangen. Kom, laten we dat doen. Dat is beter dan een vechtpartij tusschen vrienden."

Sluiten