Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4i

zou medegeven, waarvan deze gebruik kon maken om Hein, zoo hij hem ooit mocht ontdekken, los te koopen uit de slavernij en hem de vrijheid te hergeven. En zoodoende was de moeder eindelijk gezwicht en had zij Herman verlof gegeven om te gaan.

Maar 't was een hartverscheurend afscheid geweest. Zij had hem schreiend in haar armen gesloten en kon er niet toe besluiten hem los te laten, en zij had hem gekust en gekust zonder ophouden. Eindelijk had hij zich met zachten dwang uit haar armen losgemaakt en na een haastig afscheid van zijn vader, broers en zusters, was hij heengesneld. O, hoe had zijn moeder hem nagewuifd, zoolang zij hem zien kon, maar eindelijk, was hij uit het gezicht verdwenen en had hij, diep onder den indruk van het droevige afscheid, de reis naar Medemblik ondernomen. Het geld, voor dien tijd een aanzienlijk bedrag, dat zijn vader hem had medegegeven, droeg hij in een gordel op zijn bloote lichaam. Dat was een daad van wijze voorzorg van hem, want hetgeen buurman Compaan hem indertijd in het oor gefluisterd had, liet hem geen twijfel over, of hij zou aan boord onder ruwe gasten terecht komen, die hem ongetwijfeld zouden berooven van alles, wat hij bij zich had, indien zij er ooit achter mochten komen, welk bedrag hij bezat, ja, dat zelfs zijn leven dan niet veilig zou zijn. Want wat Compaan hem toen ingefluisterd had, was een vreeselijk geheim geweest, zoo verschrikkelijk, dat zijn moeder zeker nooit haar toestemming zou gegeven hebben, indien zij het had gekend. Maar Herman had het geheim diep in zijn binnenste bewaard, geen woord erover was hem over de lippen gekomen.

Eindelijk was alles voor den tocht gereed en lag het schip, de „Walte", zeilklaar op de reede. Het wachten was nog slechts op den Commandeur, die op dit oogenblik met de Heeren van de Admiraliteit van het Noordér-kwartier aan een gezelligen feestdisch zat. Dat was zoo de gewoonte, want de Heeren hielden in dien tijd al evenveel van een lekkeren maaltijd als tegenwoordig, en wanneer er een schip, dat onder hun toezicht stond, zou uitvaren, werd er eerst

Sluiten