Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9i

maar aan bakboord ligt de kust van Wales; dan gaan we daar maar heen; als we maar eerst aan den wal zijn!"

De oude wierp het roer om, en door een sterken Zuid-Ooster werden ze naar de kust gedreven.

Wim had zijn pogingen opgegeven. Het hielp toch niet!

Gelukkig, de kust werd reeds duidelijker zichtbaar, daar ontdekten ze het oude kasteel, dat in vroegere eeuwen aan Robert van Normandië had behoort. Hoog verhief het zijn kanteelen op de rotsen van Wales.

„Het water stijgt!" bromde Ben.

„Ja," antwoordde Wim en met beide handen trachtte hij het op te scheppen en buiten boord te gooien.

Plotseling een schok — de schuit werd opgetild en weer neergesmakt.

„De prop is er uit!" schreeuwde Wim, „zie, het water naar binnen borrelen!"

„Als de wind maar niet verandert, dan halen we het wel!"

Daar doemde de kust op, het witte schuim spatte meters hoog,' nog een paar honderd meter was men verwijderd.

Sluiten