Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

173

„Dan zullen we op deze plek maar blijven zoeken; wie weet!"

Pikmans oogen straalden van blijde hoop. Zou hij werkelijk beloond worden voor zijn opofferingen en onverzettelijkheid ?

Onvermoeid zette men de volgende dagen het onderzoek voort en achtereenvolgens gelukte het hun verschillende kanonnen, ankers, scheepsklokken en tal van andere dingen op te visschen, die blijkbaar alle op dek gelegen hadden.

Kwamen de stukken aan boord, dan werden ze door de bemanning, die langzamerhand vertrouwen in de onderneming had gekregen, met alle zorg schoongemaakt en opgepoetst.

Spoedig begon het ruim van de fluit te gelijken op den winkel van een hedendaagschen antiquair of een museum.

Langzamerhand zakte het schip al dieper en dieper en veel konden ze niet meer bergen.

Op een morgen, toen ze weer een anker aan de katrol hadden en dit met veel moeite optrokken, hoorden ze plotseling geschreeuw.

Verrast keken ze op en zagen op het strand een man staan, die hun iets toeriep.

Govert haalde de schouders op en lachte:

Sluiten