Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den het aangelokt en plotseling voelde het een klauw op den hals gezet. In doodelijken angst had het zich ervan weten te bevrijden en achter het gaas had Snelvoet met gretige lippen den haarplok geproefd en zelfs opgeslokt.

Er zat wildlucht aan en dit was voor hem voldoende geweest.

Met bloed beloopen oogen had hij zijne wegsnellende prooi nagekeken, had zijn greep nog eens en nog eens over gedaan, om een volgenden keer zekerder te zijn van zijn aanval.

Qp zekeren dag mocht de vos mee uit wandelen. Bruun ging ook mede. Deze liep vrij, los van den band. Snelvoet echter moest aan den ketting blijven en liep schuchter, alsof hij ruimtevrees had achter zijn meester.

Op een stil gedeelte in het bosch, waar zilverblanke berkestammen zich hoog verhieven en een beekje met luid gekabbel over het parket van kiezel stroomde, hield Maarten stil, en ofschoon met eenige vrees dat de vos zou ontsnappen, deed hij hem den band af en Snelvoet was vrij. Vrij in zijn bosch, zijne wereld, los van alle banden, geen traliehek, dat

20

Sluiten