Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONTBERING

AAG hingen de loodgrijze wolken

over de aarde, 't Scheen of de wolkgevaarten de aarde wilden verpletteren onder hun druk. Dagen reeds had de zon zich niet laten zien; hare stralen konden zich geen weg banen door dezen kolossalen dam van ODeenarésta-

pelde sneeuwwolken. Eindelijk echter kwam de verlossing. Zacht¬

jes aan begonnen de sneeuwvlokken groot en traag te vallen, maar ten slotte was het eene jacht van kleine witte dingen, die zich repten om de aarde te bereiken, om zich dan te vereenigen tot een machtigen muur, waar de wind hen opeen joeg of tot een dik en zacht tapijt, waar zij in onafzienbare ruimte zich nedervlijden, vlok naast vlok en vlok op vlok.

Snelvoet had dit komen van den winter reeds eenige dagen in zich gevoeld. Een onbestemd verlangen, een niet te zeggen onrust had hem, na zijne ontsnapping zich doen haasten eene goede schuilplaats te zoeken en wonderwel

35

Sluiten