Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OM HET KONINGSCHAP

OG nimmer was de Lente zoo

plotseling gekomen als toen Snel¬

voet zijne woonsteê had opge. slagen bij het „Groote Water"

> achter de Poolsche Allee. Over de donkere, ruischende dennen

van den Haspel had zij hare herauten gezonden naar den Stakenberg, langs de Hierdensche beek en zoo naar de plaats waar

de vos een hol had gegraven onder den

stronk van een honderdjarigen eik.

Met den zwoelen wind waren klanken komen zweven van de wijde heide, zangen van zoetelief en leeuwerik en door het dorre loover hadden stemmen gefluisterd van een nieuw leven en Snelvoet had 't in zich voelen groeien met verlangen wachtend op de openbaring van dit wonderlijke gevoel.

Op een schoonen manenacht, toen de aarde zwijgend lag te wachten in het blauw-bleeke licht, klom Snelvoet naar de kruin van den

89

Sluiten