Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenover zijn vroegeren vriend. Als uit brons gegoten, met den voorpoot opgeheven, de bovenlip opgetrokken, den staart recht achteruit, stond deze onbeweeglijk en toen ontspanden zich de spieren, in langzame zwaaiing bewoog zich de staart, de diep-bruine oogen kregen een zachteren glans, de rugharen legden zich neer, en uit den halfgeopenden bek klonk in zachte kreuning de herkenningskreet tot zijn ouden makker.

Diep snoof Bruun de lucht op van zijn vroegeren speelkameraad en voor immer werd hier weder vastgelegd de band van trouwe vriendschap, zooals alleen jachthonden kunnen sluiten met hen, die zij liefhebben.

Snelvoet stak zijn neus door de trahes en eene trilling voer door zijne leden, toen Bruun zijn neus tegen den zijnen drukte.

Toen sloop Snelvoet weg in de donkere schaduwen van de meidoornhaag, want het knarsend geluid van een opengeworpen raam waarschuwde hem voorzichtig te zijn.

Bruun keek met verlangende blikken hem na en lang duurde het alvorens hij zijne rust kon terugvinden.

103

Sluiten