Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij ging naar een plekje, waar zij graag zat en waar zij meende ongestoord te kunnen zitten lezen. Annie had ze in het gras achter zich gelegd, maar ik denk, dat het poppekind wat slaperig werd van de lucht, want ze deed al heel gauw de oogjes dicht.

Maar Moeder Loek was zóó in haar boek verdiept, dat ze hiervan niets bemerkte, ook niet, dat Tip, hun hondje, 't kleine vrouwtjeJ achterna geloopen was, heel zachtjes vlak achter Loekie en bij Annie kwam en... met de arme pop in zijn bek haastig wegholde in de richting van het vijvertje, dat niet ver was.

Nu scheen Loekie toch iets te merken. Zij keek ten minste om en of... daar zag zij het verschrikkelijke.

Zij holde nu den stouten Tip achterna, maar deze was vlugger dan zij meende en rende steeds verder met haar lieve Annie in den bek weg.

Was dat niet vreeselijk?

Nu was Tip het vijvertje genaderd en o, daar zwom hij met haar arme lieveling in het water!

Aan schreeuwen geen gebrek! Maar of Loekie al stond te huilen en te roepen, 't

68

Sluiten