Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

64

als Pier Quaet-Gelaet, Jurrie Thijsz., ja, zelfs vele Leden van den Magistraat, die voor een deel Spaanschgezind is, hun uiterste best om iedereen gerust te stellen. En ze kunnen dat goed ook; want ze voeren redenen aan, die voor de lichtgeloovigen klinken als een klok.

Had gisteren nog bij het verlaten der kerk Pier QuaetGelaet niet met nadruk gewezen op de muiterij der Spaansche soldaten, die om hun soldij schreeuwden ? En wat was er met oproerige manschappen te beginnen, tegen een stad, als Leiden, dat reeds gedurende vier-en-twintig weken en drie dagen getoond had, dat ze voor de goede zaak pal stond ? Valdez was een te ervaren Veldheer, en te zeer op zijn eer, als krijgsman gesteld, om nogmaals onverrichter zake te moeten aftrekken. Het was immers meer dan dom, nu nog te gaan. gelooven en te vreezen, dat de vijand zou terugkomen, en nog dommer was het, levensmiddelen op te koopen, de pakhuizen er tot den nok mede te vullen en de burgers die duur te laten betalen, om ze naderhand, ten deele bedorven voor een appel en een ei van de hand te doen.

„Neen, maar hoor eens," riep een dikke bierbrouwer, „onze Pieter van Wezel spreekt als een boek, en ze kallen als de oude wijfkens uit het Sint-Elisabeths-gasthuis, die van een nieuw beleg spreken !"

„Er zijn toch altijd nog verstandige koppen, die verder kijken dan hun neus lang is," dus klonk nu de stem van Jurrie Thijsz., die natuurlijk hier ook te vinden was. „Ik zeg: het is meer dan schande!"

Die samenscholing van opruiende Glippers had plaats gehad voor het huisje van de eerzame Néeltgen Dirksdochter, de warmoesvrouw, die in heel Leiden bekend en berucht was door de wijze waarop ze haar tong wist te roeren, welke een leven kon maken, als een kleppermolentje in een kersenboomgaard. Elke gelegenheid, onverschillig welke ze was en waar, greep zij aan om het woord te voeren, en als ze dat doen kon tegenover „manvolk", nu, dan kwam er zoo even

Sluiten