Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

111

„Wat voer-je toch uit, Cornelis?" riep Moeder verschrikt,, terwijl ze haar hoofd buiten de bedstee-gordijnen stak. „Hoe lig-je daar voor oud vuil op den vloer ? Sta op ! Of als je slaapt word dan wakker!"

„W-w-wel die-die Spanjolen, die Span-Spanjo-jo-len," hakkelde Cornelis, die op den vloer maar bleef vechten met de Spanjaarden, die van lucht waren.

„Cornelis, Cornelis! Word wakker!" riep zij nog eenmaal. Cornelis was half slaapdronken op de been gekomen en smeet nu in het duister een stoel om.

„Maar, zeg, jongen, wat zoek-je dan toch ?" riep zij nu in drift uit.

„Niets, niets, Moeder ! Ik dacht, dat de Spanjolen, -ik -ik-ga. al naar bed; maar ze hebben me toch niet-ge-gevangen,-zeheb-ben-misge-ge-stoken 1"

En half droomend stapte hij weer in het bed.

„Bemoei-je maar niet met den jongen, vrouw," zeide Barend.. „Hij droomde maar, en ligt nu rustig voor anker!"

Thans viel Cornelis werkelijk in een diepen slaap, tot hiji tegen het aanbreken van den morgen wakker werd. Even als vóór het beleg, stond hij op, kleedde zich aan en ging de straat op.

Daar klinkt een voetstap en — half verschrikt, doch nogmeer verrast ziet hij Gerrit achter zich, die lachend zegt:. „Zoo, Cornelis, al wakker?"

„Dat zie-je," bromde Cornelis. „Waar kom-je vandaan ?"

„Geduld, dat zal ik je zoo dadelijk zeggen. Vertel me eerst maar of je Vader al op is. Ja, zeker ?"

„Neen, nog niet! Hij zegt dat hij zich toch maar loopt vervelen, als hij zoo vroeg op is!"

„Roep hem dan! Er is voor de vrijbuiters wat te doen. vandaag, en heel wat ook!"

„Voor mij misschien ook?" vroeg Cornelis en de oogen schitterden hem bij die vraag.

„Als je tenminste niet bang bent om, als het er op aan komt„

Sluiten