Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

s

mochten uitgeven, niet zoo heel veel voordeel aanbrengen, er kwamen ook dikwijls aanzienlijke heeren ten Hove, en onder deze waren Otto van Holland, bisschop van Utrecht en diens broeder jonker Willem, niet de minste. Deze Otto en Willem waren broeders van graaf Floris.

De grafelijke familie bestond dus uit een aanzienlijk aantal leden, waardoor de gravin niet over een eenzaam leven behoefde te klagen. Eens op een dag tegen het einde der Juli-maand, dat zij, van haar wandeling teruggekeerd, op den grafelijken burcht zich met haar schoonzusters en kinderen onderhield, klonk de hoefslag van een hollend paard, en kort daarop trad jonker Willem, graaf Floris jongste broeder, binnen. Hij zag er van onder tot boven bestoven uit, en men kon zien, dat hij den langen weg uit Picardië zoo snel mogelijk had afgelegd, en dat hij met geen aangename boodschap op den burcht van Leiden kwam.

„Waar is grave Floris, mijn gemaal, Willem?" vroeg gravin Machteld verschrikt. „Waarom gij alleen ?"

„Ik heb mij gerept om in Holland te komen, vrouwe-zuster," zoo luidde het antwoord. „Gij kunt het mijn bestoven kleeding en mijn vermoeid paard aanzien."

„Terecht, Willem, maar waartoe diende die dolle haast? Mijn heere de graaf heeft zich daar te Clermont toch niet voor de eerste maal laten overwinnen ?"

„Neen, Machteld, het tegendeel is waar. Hij overwon allen, niemand overwon hem !" frKPS . „Ha, ik wist het! Ik wist het! En dat komt gij mij melden ?"

„Machteld van Brabant is een moedige vrouwe," vervolgde jonker Willem.

„Ik ben van edelen stam, Willem."

„Dat weet ik, en dat geeft mij vrijheid u te zeggen: Wapen u met al den moed waarover gij te beschikken hebt, want ik heb meer te zeggen."

Machteld werd door een lichte siddering bevangen, doch als schaamde zij zich zoo zwak te zijn, sprak ze: „De vrouwe van den dapperste der dapperen hoort! Spreek !"

Sluiten