Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9

hij een groot deel van zijn inkomen trok. Er was toen geen sprake van een lands-inkomen van den graaf.

Op dat zand nu ten zuiden van zijn bosch-domein had een der eerste graven van Holland een kasteel gebouwd, dat niet al te ver van Vlaardingen lag, want Vlaardingen werd in het begin der grafelijke regeering beschouwd als de hoofdstad van Holland. Dit Vlaardingen heette lang vóór de invoering van het leenstelsel „Slavenburg," en was reeds in de zevende eeuw een zeer aanzienlijke plaats. Later kreeg het den naam van „Phladirdinga,"-„Phladirtinga,"-„Fleretelingen,"-„Flerdlinck" en Fleerdingen." Juist al die namen wijzen op den hoogen ouderdom der stad. Van Vlaardingen en Vlaardinger-Ambacht, in welk laatste deel ook 's-Gravenzande lag, was de graaf van Holland „markgraaf," en 's-Gravenzande was een ommuurde plaats met poorten en grachten en een haven, die in de Maas uitliep. Van het slot of kasteel, dat de graven hier eenmaal hadden, is evenmin iets overgebleven, als van de muren, poorten en grachten. Alleen de naam „hoflaan" en misschien ook die van „koningsstraat," herinneren aan den tijd, dat dit dorp een stad was en een slot of kasteel had. De plaats zelf waar het kasteel eenmaal moet geslaan hebben, is vrij onzeker, doch zou bij grondboringen en uitgravingen wellicht gevonden kunnen worden. In 1418 werd 's-Gravenzande door brand geheel verwoest en hieraan is het zeker wel toe te schrijven, dat er van die voormalige grootheid letterlijk niets overbleef dan de herinnering, dat er eenmaal wat anders was dan er nu is. Wel merkwaardig is het intusschen, dat de school te 's-Gravenzande, — niet het tegenwoordige gebouw, — reeds in 1322 genoemd wordt. Zij was toen een school van den graaf, en als bezitter ervan gaf graaf Willem III de Goede haar in het genoemde jaar aan zekeren Janne Dierix, een Delftenaar.

De rustige ligging van het hof aan het einde van het prachtige woud, maakte het slot tot een echte rustplaats en niet te verwonderen is het, dat vrouwe Machteld er zeer gaarne vertoefde, niet om er een soort van kluizenaars- of nonnenleven te

Sluiten