Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8i

Wie hier komt — de ruïne krijgt meer bezoek dan men wel denken zou — krijgt te hooren, dat de jonge man Jan heet, en dat hij de bloedeigen broeder is van „Blonde Hanne," de jonge en schoone waarzegster, die, zonder dat zij het weet, meer dan genoeg verdient om het geheele gezin in overvloed te laten leven. Er wordt echter streng voor gezorgd, dat geen der bezoekers wat van dien overvloed te zien krijgt. Ze weten, dat er liefhebbers gevonden worden, die zich, zonder er eenig gewetens-bezwaar van te maken, van dien overvloed zouden meester maken.

De ruïne telde als bewoners dus vier volwassenen, maar er was bovendien nog een knaap van ongeveer vijftien of zestien jaar. „Wie „Blonde Hanne" en dezen knaap, die Kerstand genoemd werd, samen zag, zei dadelijk: „Wat lijken die twee sprekend op elkander. Men behoeft niet te vragen of ze broeder en zuster zijn." Hoorde Jan, de afschuwelijk leelijke, grove en plompe Jan, dat, dan zei deze altijd: „Kerstand en Hanne zijn heelemaal geen familie van elkander. Ik en Hanne zijn broeder en zuster. Vraag het maar aan vader en moeder of het niet waar is. Die Kerstand is een vondeling."

Men wilde Jan niet graag tegenspreken, want hij was een jongman met vuisten van wat-ben-je-me en deze waren altijd gereed om iemand het geloof in te beuken. Men hield zich dus maar, alsof men zijn woorden voor waarheid wilde aannemen, maar men dacht er het zijne van.

Waarom toch?

Waarom? Wel, Kerstand toonde letterlijk in elk deel van zijn lichaam een hoog-edele afkomst. De haren waren lang en blond, glanzig en fijn als zijde. Het voorhoofd was hoog en gewelfd, de oogen waren zacht blauw, maar sprekend. . De gelaatskleur was blank en fijn en de gestalte van het lichaam slank, maar toch gespierd. Kortom, hij geleek op niets minder dan op een boer, maar wel op een verkleeden edelknaap.

Welnu, een vondeling kon immers zeer goed een kind van adelijke ouders zijn?

P. LOUWERSE. DE VOS VAN BERKENHEIM. 4e DRUK.

Sluiten