Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met je te straffen. Ach Nel, ik wou toch zoo graag, dat je wat zachter en gemakkelijker in den omgang werd. Je lijkt tusschenbeide net een stout, steigerend paardje, dat niet luisteren wil naar den meester; nou, dan moet je ook de zweep maar eens voelen van tijd tot tijd. Natuurlijk moet je morgen avond thuis blijven, en ga nu dadelijk naar de Juffrouw, en vraag haar excuus. Foei! foei! dat je je niet schaamt zulke woorden te gebruiken."

De waterlanders stonden bij Nel om 1 hoekje. „Is u dan niet meer boos, lieve vadertje? Dan wil ik die leelijke klikspaan wel zeggen, dat 'k er spijt van heb, maar eigenlijk heb ik niks geen spijt, daar kan ik niks aan doen. We hebben allemaal toch zoo'n hekel aan Juffrouw Klok, papoes, ze is een echte draak!"

Papa dreigde Nel met den vinger. „Begin je weer overnieuw met schelden, kind?...."

Maar Nel mocht 't toch afzoenen vóór ze heenging.

Haar vader bleef ernstig nadenken, hoe dat toch verder gaan moest. Bijna dagelijks waren er standjes en regende het klachten over de kinderen. Weer een nieuwe Juffrouw nemen, of de kinderen naar Holland zenden? Daar zag hij vreeselijk tegenop. Vooral Nel kon hij niet missen. Van klein kindje af aan was zijn meisje zijn lieveling geweest. Ze had zulk een aanhankelijke natuur, was zoo trouw en opofferend voor hen,

Sluiten