Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

40

mocht zijn," bedisselde goedhartige Dolf. „En lach nou maar weer, oudje, U verklikt ons toch niet bij pa, zooals die drakige Klok altijd deed. Heeft u al bedacht voor mijn jaardag?" vroeg hij in één adem. „Ik wel. 'k Wou Fré en Kees en Dirk en Anton en de twee Mullers den heelen dag op visite hebben; Lous mag ook komen, als ze wil, Nel. 's Avonds gaan we allemaal naar de bioscoop en U zorgt voor erg veel lekkers, hé, tantetje? Zalig, dat 't net op een Zondag treft."

„Beware," riep tante Letje, „dat zal me wat worden met die woeste twee van Muller er bij. 'k Geloof, dat ik den heelen dag maar in bed blijf," en met een knipoogje naar Nel: „of wij gaan ergens op visite, hé kind? En we laten die wilde jongens samen spelen."

„Ik niet, Lette Kootje, ik ga lekker woest mee doen en Fritsie ook."

„Natuurlijk speelt iedereen mee, Tante Letje net zoo goed," besliste Dolf en Poekie vulde aan: „tante moet den heelen dag allerlei lekkers peselteeren."

Dat leek tante Letje een nog al gemakkelijk te vervullen rol. De jongens hadden wel kunnen verzinnen, dat ze paard of looper moest wezen, en hard draven, daar moest ze niets van hebben. Daar was ze veel te dik voor.

Sluiten