Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

76

vrij, dat de jongens 't best-konden vinden met Mevrouw Canneheuvel. Lous riep maar, dat ze al dadelijk gezien had aan 't portret, wat een snoes Mevrouw moest wezen, en kreeg een kleur van plezier, als zij haar zag. En, daar sympathie bijna altijd wederkeerig is, had mama al even veel schik in Lousje, als Lousje in Nel's mama. Mevrouw Canneheuvel vond 't erg prettig, dat Lous Nel's vriendin was, want ze merkte wel, welk een goeden invloed dat lieve, oprechte, eenvoudige meisje op haar dochtertje uitoefende.

Er gingen weinig dagen voorbij, dat Lous niet met Nel medekwam, of even bij haar aanliep. Zij zelf was eenig kind, en had dolgraag tot een groote familie behoord, zooals haar vriendin. Dus kwam ze veel meer bij Nel dan omgekeerd, en iedereen was blij, wanneer Lousekind binnentrippelde; Fritsje noemde haar de leuke, gezellige snuiter. —

Van de vier kinderen vond Mevrouw Canneheuvel eigenlijk alleen Jan wel eens een beetje moeilijk en lastig om mee om te gaan. Hij had de onplezierige gewoonte om, nooit veel tegenpratend, zijn eigen gang te gaan, en eigen hoofd te volgen. Mama wilde hem niet als een klein jongetje verbieden en straffen, en kon toch niet toelaten, wat bepaald verkeerd was in haar oog. Hierdoor kwam de nieuwe mama dikwijls voor een moeilijk geval te staan. Doch, door verstand

Sluiten