Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

115

En Poekie, als een aapje zoo vlug, aan 't kruipen en grabbelen; Nel en Jan deden al even hard mee.

't Was een gelach en lawaai, dat hooren en zien je verging. Tidjem, de huisjongens en Kokkie, gluurden bescheiden om een hoekje. Nauwelijks kregen de jongens ze in 't oog, of ze begonnen hen te beschieten met pepernoten, en Fritsje mikte er een vlak tegen Tidjem's neus, die maakte, dat ze weg kwam.

Sint Nicolaas en Piet waren intusschen verdwenen. En nu werd er vlug opgeruimd, en gingen allen om de ronde tafel in de binnengalerij zitten; Papa ook, net of 't Zondag was.

BITTERKOEKJES EN 1 : KRIELKIPPETJES : XVI

Voor mama was de eerste surprise: een groote, witte kool. „Heerlijk, versche groente, dat is goed voor morgen," zei mama leuk, en ze legde de kool op zij. Dit was echter in 't geheel niet naar Poekie's zih. „Alle j,sulplises" moeten erg goed nagekijkt worden," riep hij driftig, en plantte de kool midden in mama's schoot.

Goed ook, want die groote kool zou maar een treurig hapje groente hebben opgeleverd voor een groot gezin.

Sluiten