Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

146

't dier zoo'n beetje, en verbond zijn ergste wonden, maar het was blijkbaar in 't geheel niet op deze attenties gesteld. Lax zat met een vaderlijk air toe te kijken.

De andere kinderen vonden, dat Philax wel wat fatsoenlijker gezelschap had kunnen meebrengen, en mama hoopte in stilte, dat 't Dolf niet in 't hoofd zou komen dat ongelukkige dier te willen houden.

De vreemde hond loste deze moeielijkheden zelf op, want 'smorgens was hij verdwenen, en hij kwam niet terug.

,,'k Had den stakkerd anders graag eiken dag een volle maag gegund, zoolang we hier blijven," zei Dolf, en mama stemde in: „Ik ook, vent; voor mijn part had hij iederen morgen zijn portie rijst met kluiven kunnen krijgen. Ik zou al die ongelukkige gladakkers wel willen trakteeren, want ze huilen drie kwart van den honger, geloof ik, als 't heet, dat ze de maan aanblaffen, en ons met dat gezang uit den slaap houden."

De heerlijke dagen vlogen alle veel te snel voorbij. Mama en de meisjes brachten 's morgens menig genoegelijk uurtje door onder den grooten kledoengboom achter de passangrahan op 't grasperk.

Wongso zette daar eiken dag de stoelen en de tafel neer uit de binnengalerij, en papa kwam dikwijls bij zijn vrouw en de meisjes zitten. Maar 't manvolk kon voor een poosje best gemist worden, terwijl mama en

Sluiten