Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 49 —

die dit lezen vreemd vinden dat ze dit antwoordde. Maar Moeder herinnerde zich den tijd toen ze zelf een klein meisje geweest was en daarom zei ze het. En noch haar eigen kinderen, noch jullie, noch eenig ander kind ter wereld kan ooit heelemaal begrijpen hoeveel haar dat antwoord kostte. Enkelen van jullie begrijpen er misschien, net als Bobbie, iets van.

Den volgenden dag moest Moeder te bed büjven omdat ze zoo'n hoofdpijn had. Haar handen gloeiden en haar keel was dik en pijnlijk, zoodat ze niets gebruiken kon.

„Als ik u was, mevrouw," zei juffrouw Viney, „zou ik om den dokter sturen. Er zijn zooveel besmettelijke ziekten op 't oogenblik! De oudste van mijn zuster vatte twee jaar geleden ook zoo'n erge kou; die sloeg naar binnen, en ze is nooit weer hetzelfde flinke meisje geweest."

Eerst wilde Moeder er niet van hooren, maar 's avonds voelde ze zich zooveel erger, dat Peter naar het huis in het dorp werd gestuurd met de drie goud-regens bn* het hek, en de koperen plaat, met „Dr. W. W. Forrest, Arts" er op.

Dr. W. W. Forrest, Arts, ging dadelijk mee. Onderweg praatte hn* druk met Peter, 't Scheen een bizonder aardige man, die belangstelde in spoorwegen en konijnen en allerlei werkelijk leuke dingen.

Toen hn* Moeder gezien had, zei hij dat het griep was.

„Nu, Juffertje Zwaarhoofd", zei hn' in de gang tegen Bobbie, die erg bedrukt keek, „ik veronderstel dat jij er op rekent tot hoofdverpleegster te worden aangesteld."

„Natuurlijk dokter," zei Bobbie.

„Goed, dan zal. ik je straks de medicijnen laten brengen. Zorg dat de kamer lekker warm blijft en laat bouillon trekken om de patiënt te geven, zoodra de koorts weg is. Je mag haar wel wat druiven en ook consommé laten eten en melk drinken, en haal een half fleschje goede brandewijn in huis, de beste die je krijgen kunt; goedkoope brandewijn is erger dan vergift."

Spoorweg-Kinderen. 2e dr. 4

Sluiten