Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 72 —

ze ernstig, „omdat je verstand van machines hebt."

De machinist zei: „Heb ik ooit van mijn leven!" en de stoker riep lachend: „Daar ben je bn', Bül!"

Maar Bill had het kleine machinetje in zijn handen genomen en bekeek het van alle kanten, terwijl de stoker, zijn schop in de kolen stekend, ook kwam kijken.

„Jij bent een brutaal ding, hoor," zei de machinist; „wie heeft jou wijsgemaakt dat wij tijd hadden om zulke lorren te repareeren?"

„flc bedoelde er toch niets brutaals mee," zei Bobbie: „maar iedereen die wat met de spoor te maken heeft, is altijd zoo aardig en vriendelijk voor ons geweest, en daarom dacht ik dat je het wel zoudt willen doen. Je wilt het ook wel — is 't niet?" voegde ze er achter, want ze had gezien dat de twee elkaar even een knipoogje gaven.

„Mijn werk is machines te rijden, niet ze te maken, en tenminste niet zoo'n ongelukkig ding als dit is," zei Bill.

„En hoe krijgen we je weer terug naar je bedroefde bloedverwanten, en zal alles dan weer vergeven en vergeten zijn?"

„Als je me afzet, zoo gauw je weer stopt," zei Bobbie dapper, hoewel haar hart in haar keel bonsde, „en je wou me zooveel geld leenen als ik voor een derdeklas kaartje noodig heb, zal ik 't je eerüjk terugbetalen — gerust, op mijn woord van eer. Ik ben geen bedriegster — wezenlijk niet."

„Je bent een aardig juffertje," zei BUI, die eensklaps aHen tegenstand Het varen. „We zuUen wel zorgen dat je veüig thuiskomt. En dat speelgoed — Jim, heb jü niet een kameraad die met een soldeerijzer weet om te gaan? Dat mankeert er geloof ik in hoofdzaak aan."

„Ja, dat zei Vader ook," zei Bobbie met vuur. „Wat is dat voor een ding?"

Ze wees naar een klein koperen wieltje dat hn' onder 't praten had omgedraaid.

„Dat is de injector."

Sluiten