Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 212 —

meer hoefde te schrijven en haast niets in de huishouding hoefde te doen, hield ze veel tijd over voor lessen, en die gaf ze den kinderen geregeld. Hoe aardig de persoon ook is die je les geeft, lessen zyn toch lessen en altijd nog vervelender dan aardappelenschtilen of een kachel aanmaken.

Maar aan den anderen kant had Moeder, nu ze tijd kreeg om les te geven, ook meer tijd om spelletjes te doen en kleine rijmpjes te maken, zooals vroeger. Sedert ze op ..Spoorzicht'" gekomen was, had ze maar een heel enkel gedichtje voor hen gemaakt.

Bn' die lessen was iets heel eigenaardigs. Waar de kinderen ook mee bezig waren, ze wilden altijd juist iets anders doen. Als Peter een Latijnsche thema maakte, dacht hy, dat het juist zoo leuk zou zyn een geschiedenisles te leeren, zooals Bobbie. Bobbie had dan toevallig net zoon zin in rekenen, waar Phylhs mee bezig was, en Phylhs leek natuurlijk op dat oogenbhk Latijn zoo buitengewoon prettig.

Op zekeren dag, toen ze aan hun werk zouden beginnen, vond elk een klein versje op zijn bord. Bc zet de versjes hierin om je te laten zien, dat hun moeder werkelijk wel wist hoe kinderen over verschülende dingen denken en ze ook •wist welke woorden ze veel gebruiken, wat lang niet alle groote-menschen weten. De meesten hebben, vrees üc, een slecht geheugen, en zyn totaal vergeten hoe en wat zy voelden toen ze klein waren. De versjes waren zoo gemaakt alsof de kinderen er zelf in spraken.

Peter.

Eerst dacht ik: „zoo'n beetje grammatica, Wat stom, om dat niet te snappen," Maar 't valt niks mee als je verder komt, Met die werkwoorden kon ik 't niet lappen, Ik geef *t je cadeau, hoor, dat gore Latijn, Geschiedenis leeren, dat is pas fijn!

Sluiten