Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

HET BEGIN.

Op een kleine planeet verschijnt dit Ding, deze handvol stof, deze Adam, deze Edomiet, deze Job. Hij bouwt steden, hij ploegt het land, hij grijpt het licht en stelt 't in zijn dienst, hij verandert het ras van het vee en van het graan. Wijze dingen doet hij, maar toch onbeteekenende dingen. Gij zegt dat hij op een of andere wijze zal opstijgen tot onsterfelijkheid. Hij is te dwaas en te zwak. Zijn pogingen toonen zijn begrensheid. Zie zijn kleine hersenen door den groei in een schedel van been samengeperst. Zie zijn lichaam, een doos van Pandorra, vol flarden en rudimenten, een hutspot van allerlei ziekten. Zijn leven is achteruitgang. Groeit hij werkelijk..? Ik kan het niet zien. Heeft hij ooit een waarneembare stap vooruit gedaan in de laatste tienduizend jaren. Hij strijdt eindeloos en doelloos met zich zelf. En na een korte spanne tijds zal zijn planeet afkoelen en bevriezen.

„Tenslotte zal hij regeeren over de sterren," sprak de stem die was boven die des Satans. „Mijn geest is in hem."

Satan scheidde met zijn hand de donkerte van zijn gelaat, van het stralende licht rond om hem Hij zei een tijd lang niets meer, maar tuurde naar het menschs dom, zooals een jongen kan zitten aan de oevers van een stroom, zijn oogen geboeid door een school visschen in het heldere water of een schaduw die voorbij glijdt.

Sluiten