Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

24

is het socialisme een fase in den uitgroei der mensch» heid tot God („Sociale idealen in een religieuse levens» beschouwing", bl. 21) en volgens hem zal de religieuse gemeenschap der toekomst niet zijn zonder sociale gemeenschap („De religieuse vraag, bl. 62). Brink» horst bepleit de religieuze waarde der opstandigheid (Maatschappelijke en geestelijke krachten', bl. 55) en vergelijkt de strekkingen in het socialistisch levensbesef met de overeenkomstige tendenzen in het modern» religieuse leven (bl. 61).

Behalve in geschriften vinden deze opvattingen ook mondeling hunne uiting in de bijeenkomsten van het Religieus Socialistisch Verbond en van de Arbeiders» gemeenschap der Woodbrookers.

Wij zien dus ook hier, wat hierboven van de filosofie in het algemeen werd geconstateerd: dat de aandacht van het uiterlijke en stoffelijke naar het innerlijke en geestelijke wordt verplaatst. Wij zien een vernieuwd socialisme ontstaan. Het Marxistisch socialisme van de vorige eeuw richtte zijn aandacht op de stoffelijke wereld en trachtte door aanwending van het verstand en met stoffelijke middelen zijn doel te bereiken. Het nieuwe socialisme ziet in, dat de mensch een geestelijk wezen is, wiens wortels in onbewuste diepten reiken en dat onze drang naar eenheid'en harmonische samenhang in de maatschappij gedragen wordt door een vaag besef van eenheid en samenhang in die onzichtbare wereld. Maar het ziet tevens in, dat deze gevoelsdrang, opko» ment uit duistere diepten, moet worden voorgelicht door het verstand om in deze zichtbare wereld zijn doel te bereiken, en ons te verlossen van den strijd en de verdeeldheid, waaronder wij lijden.

Sluiten