Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

25

JAARTAL 1880

profeteeren, en ons meer, dan ik ooit hopen dorst, door Gods wondere genade gegund I

C. Het laatste hoofddeel is inderdaad „strikt ernstig".

Dr Kuyper neemt hier terug de harde woorden, die hij zich tegenover Dr Bronsveld had laten ontvallen. Maar dan vraagt hij hem als man van ernst: was er oorzaak om ons zoo fel te bestrijden? En eindelijk toont hij aan, dat de tegenvoorslag van Dr Bronsveld, het aanvullingsstelsel en het heroveringsplan, onaannemelijk is. In het laatste paragraafje citeert Dr Kuyper met instemming Bronsveld's Leekendichtje: Moeders Klacht, een stemme des geweens van vele Rachels over de moorden door de Moderne Theologie op de zielen harer kinderen gepleegd:

Ze hebben hem mij van het harte gescheurd

Met al hun twijfelen en vragen. Mijn jongen, dien ik 't eerst zoo Hef heb gehad

En onder het hart heb gedragen.

Dit versje drukte uit wat veler hart vervulde in dagen, toen zoovele jonge menschen het geloof ptijs gaven, waarin zij door hun ouders waren onderwezen. Zie: Stemmen voor Waarheid en Vrede, 1865, blz. 548, en Bronsveld, Souvenirs, blz. 50.

Dr Bronsveld heeft geenerlei antwoord op „Strikt genomen" gegeven. En dat was, naar zijn eigen getuigenis, ook niet van hem te wachten. Maar het heeft hem zijn wetenschappelijken naam gekost Want Kuyper's apologie heeft het goed recht der Vereeniging voor H. O. tot Universiteitsstichting zóó schitterend en overtuigend gehandhaafd, dat er op dit punt althans nooit meer een aanval is gewaagd. De strijd hierover was met „Strikt genomen" beslist Allen, die er zich over uitlieten, vrienden zoowel als vijanden, gaven daarvan duidelijk en eenstemmig getuigenis.

De redactie van het Wagenlngsche Weekblad schreef:

We hadden niet noodig met de buitengewone gaven van Dr K. als historicus bekend gemaakt te worden. Niemand kan hem als geleerde hooger waardeeren dan wij doen. Maar toch, neen, toen we in „Strikt genomen" het Streng wetenschappelijk gelezen hadden — van blz. 47 tot 126 — waren we over zulk een macht van kennis en wetenschap meer verbaasd dan ooit en we vroegen: hoe is het ter wereld voor een menschenkind mogelijk in zulk

Sluiten