Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

201

JAARTAL 1887

iets, dat verlies is men spoedig te boven, en bet organisch samenwerken der gemeente gaat er beter door.

Wie wenschen mocht de Amsterdamsche Kerkbode te leeren kennen, wende zich tot den uitgever, adres: De Brakke Grond.

Aanstonds in het eerste nummer opende Dr Kuyper nu zijn meditatiënreeks met een karakterstudie over Ruben. En bij lezing van dit eerste stuk treft ons het eigenaardig Amsterdamsen accent, dat het draagt. Het eindigt n.1. met deze woorden:

O Ruben in onze dagen. Ruben ook in Nederland. Ruben ook in onze Amsterdamsche Kerk! Deborah vergat u niet, Deborah verachtte u niet, maar ook Deborah liet uwe consciëntie niet met rust, en riep u toe: waarom, waarom, o Ruben, uwe stallingen boven de kudde des Heeren verkozen?

En daarom roepen ook wij, en manen zoo ernstig en zoo dringend: O, Ruben, onze broeder, sta toch op!

Nietwaar, hier ruikt men den kruitdamp van den Amsterdamschen Kerkstrijd in die dagen.

Maar daarom was het zoo dwaas, dat de herdruk van dit boekje in 1922 voor de woorden: „ook in onze Amsterdamsche Kerk", te lezen gaf: „ook in onze groote stadskerken". Daarmee ontnam men aan deze meditatie haar oorspronkelijk kerkhistorisch Amsterdamsen cachet')

Wat verder den inhoud van dit boekje betreft: eigenlijk gezegde studiën zijn het allerminst Eerder zou men ze kunnen noemen: geniale invallen, waarbij ge beurtelings bewondert de fijne psychologische karakteristiek der patriarchen en de voortreffelijke toepassing op den tegenwoordigen tijd. Over onderdeden zou zeker te praten zijn, maar zulk werk moet ge niet onder de loupe nemen, doch genieten zóó als het u geboden wordt En dan is dit kleine geschrift o.i. zoowel naar de wijze van schrijven en voorstellen als naar de gedachten een fonkelend juweel.

Als een proeve van de schoonheid dezer meditaties geven we hier een gedeelte weer, dat ook reeds door den heer A L. van Hulzen in zijn bloemlezing Ons Leesboek werd opgenomen. Het handelt over Naftali :

') Al even dwaas luidt het in de Duitsche vertaling, die in 1899 te Leipzig verscheen: „O, Ruben in unsern Tagen! Ruben aucb in unserem Vaterland — in unserer evangelischen Kirche!"

Sluiten