Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

325

JAARTAL 1890

deze zonneklaar uitgesproken in het grondverschil, dat alle Labadisme uit de heiligheid tot de waarheid wil komen, terwijl de Doleantie, aan de hand der Heilige Schrift, omgekeerd in de waarheid de bron erkend heeft, waaruit alle heiligheid moet geboren worden. Niet de heiligheid zal ons wijs, maar de waarheid zal ons vrij (van Satan) maken.

Kerkelijk toegepast nu komt dit neer op deze uiterst eenvoudige vraag: Waarnaar meet ge de zuiverheid van uw kerkformatie af, naar de heiligheid van uw kerkleven, of naar de zuiverheid waarmee uw kerkformatie als zoodanig aan hei Woord vasthoudt? En nu kan er geen tweeërlei gevoelen over bestaan, of de Doleantie heeft nooit bet eerste, maar heeft altoos en onverdeeld het laatste als maatstaf aangelegd. Heel de strijd der Doleantie raakte de kerk als zoodanig in haar formatie. Ze wraakte eeniglijk, dat de kerk in haar formatie aan het Woord ontrouw was geworden, en al haar reformatie bestond hierin, dat ze de kerken ais zoodanig, dus ook wat haar formatie betreft, naar het Woord terugriep.

In het elfde artikel (nr. 597) wordt verder met een beroep op Voetius aangetoond, dat het spraakverwarring is, zoo men Doleantie en Separatie zonder meer tegen elkander over stelt Alle Doleantie toch onderstelt Separatie. Het bestrijden van het denkbeeld van Separatie als zoodanig is dan ook niets dan een looze list van den vijand der Kerk geweest, om haar reformatie tegen te houden, zegt Dr Kuyper. En dan gaat hij aldus voort:

Er zijn in hoofdzaak drie theorieën van kerkzuivering. Theorie één mijdt de Separatie en poogt de kerk in de kerkte reformeeren.

Theorie twee aanvaardt de Separatie, maar in den vorm der Doleantie, door de kerk van onder het zondeverband uit te leiden.

Theorie drie eindelijk zet de Separatie zelfs in dat uiterste door, dat ze tot nieuwe kerkstichting overgaat

Zoodra er dus geloovigen zijn, die in hun consciëntie overtuigd wierden, dat hun kerkelijk leven onder het bestaande verband, in strijd met Gods Woord is, dan is Separatie de stellige plicht die hun is opgelegd; ook al is het dat ze dien plicht pogen te volbrengen in den vorm der Doleantie. En men zal goed doen, bijalle verder spreken over deze teedere aangelegenheid alle dubbelzinnigheid ook in de woorden die men bezigt te mijden, door nimmermeer te ontkennen, dat de weg der Doleantie evengoed een weg van Separatie is, als het pad dat men te Ulrum in 1834 koos.

Sluiten