Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

425

JAARTAL 1915

valt, blijft hij liggen. De mensch gaat met den dood óf over in de eeuwige gelukzaligheid óf wordt verwezen naar- de eeuwige verdoemenis.

Eenerzijds ging men de richting uit van Kant, en stelde als criterium het geloof aan God, deugd en onsterfelijkheid.

Anderzijds kwam de richting der innigheid, het Pietisme, op, en dit verloor zich in gebeuzel over de beteekenis van het getal 666, het Chiliasme, Zionisme, e.a. curiositeiten, waarvan de oplossing slechts kon dienen, om de nieuwsgierigheid te bevredigen.

Vervolgens traden in de Kerken der Reformatie de Ethischen op. Zij wilden de Volkskerk niet loslaten, maar waren tevens overtuigd, dat het grootste gedeelte der menschen stierf zonder God. Men beriep zich echter op Gods almacht, die toch aan de gene zijde van het graf even machtig is als hier. Hij kan daar immers even zoo goed predikers toezenden als hier op de aarde ja, zij waren niet afkeerig van de gedachte, dat toedienen der sacramenten na den dood mogelijk was. Zoo heeft men zich dus eigenlijk weder naar de Roomsche Kerk toegewend om de Volkskerk te redden.

In onze kringen heerscht deze meening niet meer, omdat wij geen volkskerk meer hebben. Keert morgen de volkskerk weder terug, dan krijgen wij weder dezelfde moeite.

Ontzettende gebeurtenis, zooals wij die nu beleven in de wereld, wanneer die op ons aandringt en ons waarschuwt. Het is vanzelf natuurlijk, dat de vraag, hoever het einde nog van ons af is, meer en meer de zielen begint bezig te houden. De Heeren hebben het misschien zelf gehoord, dat zelfs een van de Roomsche bisschoppen erop heeft gewezen, dat wanneer er geen oplossing meer is, werkelijk de wederkomst van Christus op komst kon zijn. Ook heeft Prof. Van Gelderen van de Vrije Universiteit in zijne rede over Sanherib uitgesproken, dat de teekenen der tijden ons zeer moeten waarschuwen.

God kan echter uit dezen onhoudbaren toestand het wereldrijk te voorschijn roepen. Laten de mogendheden met elkander verdragen sluiten, bij die verdragen onderling afspreken, dat zij van den oorlog zullen afzien, zooals men reeds van 1870 af gepraat heeft... en wat hebben nu alle verdragen en tractaten geholpen?

Nu gaat men weder een nieuwe actie op touw zetten om te beproeven, dat de groote mogendheden één mogendheid zouden aanwijzen, die over de anderen het recht zou handhaven, zoodat de legers konden afgeschaft worden. Wat echter ook wel bij de vrome wenschen en gedachten zal blijven.

Een wereldrijk te stichten is reeds beproefd door de Assyriërs, na hen door de Babyloniërs, na hen door de Perzen, na hen door de Grieken en later weder door Napoleon. Het eene wereldrijk na het andere was nauwelijks gekomen of het werd weder uiteengerukt.

Moet er dan geen wereldrijk zijn ? Natuurlijk, God heeft zelf een wereldrijk geschapen, maar de mensch heeft zelf het wereldrijk verscheurd.

Moet het dan zoo blijven? Neen, natuurlijk niet. Jezus zal weder komen om alles te brengen onder zijn glorie en majesteit Juist de

Sluiten