Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VOORGESCHIEDENIS VAN DEN OORLOG

9

Europeesch&r^k afgekondigd. De eigenlijke mobilisatie werd echter eerst enkele dagen later bevolen.

Pogingen tot bemiddeling, tusschen regeeringen en vorsten gedaan, konden geen doel meer treffen. Een plan van 24 Juli, om over de quaestie tusschen Rusland en Oostenrijk een conferentie te doen houden, -door vertegenwoordigers van Engeland, Frankrijk, Duitschland en Italië—het was geopperd door Engeland — werd onuitvoerbaar bevonden en mislukte.

Ten slotte deden Engeland en Duitschland samen een stap bij Oostenrijk-Hongarije, terwijl Engeland en Frankrijk in gelijken zin handelden bij Rusland. Men stelde voor de militaire voorbereidingen te staken. Rusland was daartoe evenwel niet bereid. Sasonoff beweerde, dat de mobilisatie niet onderbroken kon worden. Hij deed het tegenvoorstel, dat Rusland alléén een afwachtende houding: zou aannemen en de oorlogsvoorbereidingen zou voortzetten, terwijl de overige staten zich daarvan zoudenfontnouden. Dit kon natuurlijk door Oostenrijk en Duitschland niet worden aanvaard.

Alvorens Oostenrijk-Hongarije nog op dit voorstel had kunnen antwoorden, deed Rusland in den avond van 29 Juli in het geheim de algemeene mobilisatie afkondigen. Officieel werd daaraan bekendheid gegeven op 30 Juli, om 6 uur n.m. lAJs* reden daarvoor wet»opgegeven, dat Oostenrijk geweigerd zou hebben Zich te onderwerpen aan de tusschenkomst der mogendheden. Maar die reden was onjuist; er waren nog besprekingen aanhangig. De hoop op een vreedzame oplossing was nog niet geheel verloren, maar de Russische mobilisatie deed die verdwijnen.

Tusschen den Duitschen Keizer en den Tsaar werden herhaaldelijk telegrammen gewisseld; ze konden het gevaar niet meer bezweren.

Sluiten