Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET DUITSCHE OPERATIEPLAN

37

het behooren te dwingen vast te houden aan het oorspronkelijke plan van den grooten veldmaarschalk Helmuth von Moltke. Dat was een welberaden en ook een rechtvaardig, eerlijk operatieplan. Dat het a priori bestemd was om te mislukken, kunnen wij niet aannemen. Dat wordt wèl beweerd, maar het is niet te bewijzen. Het had Duitschland geplaatst op een veel juister, en ook een veel' hooger standpunt, vooral in moreelen zin. Het had tal van bezwaren voorkomen^ die ontstaan^tijof door het aanvaarden van Schlieffen's plan en waaruit wereldrampen zijn voortgevloeid.

De Duitsche regeering en de legerleiding zijn zeer luchthartig heengestapt over het hoogst ernstige feit, dat dit plan leidde tot verkrachting van het internationale rechtsbeginsel en geweld aandeed aan alle gevoel van eer en plicht. Er werd gehandeld uitsluitend naar hetgeen men meende dat Duitschland's eigenbelang eischte en voorschreef. Tot verontschuldiging wist men niet anders aan te voeren, dan de povere bewering: „Not kennt kein Gebot 1" Ja, men durfde zelfs de internationale tractaten, die den grondslag behooren te vormen voor het verkeer tusschen de onderscheidene volken, qualificeeren als: „vodjes papier."

Deze opvattingen zijn — het duldt geen tegenspraak — uit het oogpunt van recht en billijkheid, van moraliteit op internationaal gebied, absoluut en onvoorwaardelijk verwerpelijk. En wij noemen daarom het operatieplan van Schlieffen en Moltke II met ronde woorden: een misdadig plan!

Wat er in de Duitsche pers na den oorlog aangevoerd is om de toepassing van dat plan te rftSi©* vaardigen, is niet in staat ons te doen inzien en erkennen, dat de zoo even neergeschreven qualif icatie daarvan onjuist is of gewijzigd moet worden: Het versterkt ons integendeel in onze opvatting,

Sluiten