Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DUITSCHE INVAL IN BELGIË

139

uitgebleven. En de invloed daarvan was te meer van ernstige beteekenis, omdat voor die operatiën snelheid van uitvoering een eisch was van allesoverwegend belang, en omdat de door het legerbestuur verstrekte aanwijzingen voorschreven, dat de bevolen zwenking naar links, om de lijn MetzDiedenhoven als spu, zoodanig moest geschieden, dat het verband tusschen de onderscheidene legers bewaard bleef. De overige legers moesten zien dus voegen naar den voortgang van den rechter vleugel, alzoo van het ie en het 2e Leger.

Om noordelijk langs Aken de Belgische Maas te bereiken, hadden sommige af deelingen van het ie Leger, in 3 dagen tijds, niet minder dan 90 K.M. af te leggen. Bij den verderen opmarsch werd van alle troepen en treinende uiterste krachtsinspanning gevorderd. Geen wonder dus dat, zooals nader zal worden .besroken, het ie Leger op 23 Augustus, in den slag bij Mons-Charleroi, te laat kwam, om de beoogde omvatting van den linlryr vleugel der Engelschen te kunnen doen slagen. Evenmin, dat op 29 Augustus sommige divisiën van het ie Leges, in den slag bij. Guise-St. Quentin, te laat waren, om te beletten dat de Franschen zich onttrokken aan de voorgenomen omvatting van hun linker vleugel. Kapitein Ronduit schreef dan ook terecht dat — zooals nog blij ken zal — het „afdringen" van het Belgische leger mislukt was* dat de vervolging des. Franschen en Engelschen, door groote vermoeidheid der Duitsche troepen, niet tot haar recht kwam; dat die troepen reeds uitgeput aan de Oise, zonder voldoende gevechtskracht aan de Marne moesten komen.

Er was nog een ander vraagstuk dat noodwendig opgelost moest worden, alvorens de beide legers van den Duitschen rechter vleugel hun op-

Sluiten