Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ERANSCH-ENGELSCHE TERUGTOCHT

241

geleden had om die poging te doen slagen, maar hij wist, dat zijn troepen uitgeput waren en tegen overmacht te strijden hadden.

In den vroegen morgen van 25 Augustus werd de terugtocht voortgezet naar een stelling KamerijkLe Cateau-Landrecies; deze werd reeds op 25 Augustti» gedeeltelijk ter verdediging ingericht! wk' door achterhoeden en cavalerie beveiligd. Gelet op het voortdurend; teruggaan van de Franschen aan den blootgestelden linker vleugel, op het streven van het Westelijke vijandelijke korps om hem te omvatten, en bovenal op den uitgeputten toestand zijner troepen, was French ernstig in twijfel of het wel verstandig was in die stelling te'blijven. Hij besloot een krachtige poging te doen om verder terug te gaan, tot hij de een of andere belangrijke terreinhindernis tusschen zijn troepen en den vijand kon brengen — zooals de Somme of de Oise — en aan het personeel gelegenheid kon geven om te rusten en zich te herstellen. Hij beval daarom aan de korpscommandanten hun terugtocht zoodra mogelijk voort te zetten naar de algemeene lijn Vermand-St. Quetttm-Ribemont. De cavalerie zou den terugtocht dekken.

Het ie legerkorps bereikte 's avonds om 10 uur Landrecies, na den geheelen dag gemarcheerd te hebben; het was te vermoeid om verder te gaan. Doch de vijand deed met troepen van het 9e legerkorps, die door het Forêt de Mormal kwamen, nog 's avonds een hevigen aanval op de Engelschen in Landrecies, die hem evenwel zware verliezen — op 700 a 1000 man geschat — deden lijden. Tegelijkertijd berichtte de ie Engelsche Divisie, dat zij in hevig gevecht was ten Z. en ten O. van Maroilles (gelegen op ruim 6 K.M. ten O.N.O. van Landrecies). French vroeg toen om bijstand voor zijn ie legerkorps aan den commandant van 2 Fransche

Sluiten