Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

364

DE KRIJGSVERRICHTINGEN

schending hebben neergeschreven; en we stellen er prijs op te verklaren, dat wij op dit punt lijnrecht tegenover von Bernhardi staan en blijven staan.

Voor het overige is von Bernhardi in zijn beschouwingen en uitspraken nagenoeg overal het gevoelen toegedaan, dat wij reeds vele maanden vóór wij van zijn boek konden kennisnemen, als het onze hadden uitgesproken. Dit verheugt ons, omdat wij mogen hopen, dat het vertrouwen van den lezer in de juistheid onzer beschouwingen en conclusiën er door moge worden bevorderd.

Von Bernhardi verzwijgt in geen enkel opzicht de fouten, door de leiding der Duitsche operatiën gemaakt. Hij wijst op het geweldige verschil tusschen von SchheffettTs oorspronkelijke veldtochts» plan, en de verknoeide toepassing daarvan door von Moltke II. Ook hij noemt den rechter vleugel te zwak; de taak van den linker vleugel „unklar und zwiespaltig." Hij zegt ronduit, dat de „Oberste Heeresleitung" niet opgewassen was tegen haar taak; zij bleef veel te ver van het front verwijderd; de leiding ontbrak meermalen, waar zij zich moest doen gelden; eenheid en samenhang in de handelingen der verschillende legers werden gemist; de verbinding liet somwijlen veel te wenschen over; bevelen of berichten werden zelfs meermalen niet ontvangen door een leger waarvoor ze bestemd waren. Het was bepaald een fout, twee legerkorpsen van den rechter vleugel naar het Oostelijk oorlogstooneel te zenden. De legers drongen te snel voor* waarts; er moest een rustpauze gehouden zijn; de rechter vleugel had belangrijk versterkt moeten worden, door verschuiving van korpsen van links naar rechts, zoodat een leger vrij gemaakt werd om als „Staffel" te volgen achter den rechter vleugel. Desnoods had men daarvoor den Elzas moeten prijsgeven»

Sluiten