Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

27

Statenbijbel, finished in 1637, and the Latin of Theod. Beza, published it. 1642.

Hér is min cnapa, ppne ic gecéas; min gecorena, on am wel gelicode minre sawle: ic asette minne gast ofer hyne, and dóm hé bodaef péodum. Ne fiit hé ne hé ne hrynvf; ne nan mann ne gehyreT hys stemme on strajtum. Tócwysed hréod hé ne forbrytt, and sméocende flex hé ne ddw£èsc<f aér pam be hé awurpe dóm tó sige. And on his naman . éoda gehyhtact

is well pleased: 1 will put my spirit upon him, and he shallshewjudgment to the Gentiles. He shall not strive, nor cry; neither shall any man hear his voice in the streets. A bruised reed shall he not break; and smoking flax shall he not quench, till he send forth judgment unto victory And in his name shall the Gentiles trust.

Zie, mijn knecht welken ik verkoren heb, mijn beminde in welken mijne ziele een welbehagen heeft; ik zal mijnen Geest op hem- leggen, en hij zal het oordeel den heidenen verkondigen. Hij zal niet twisten, noch roepen, en daar zal niemand zijne stemme op de straten hooren. Het gekrookte riet zal hij niet verbreken, en de rookende vlaswiek zal hij niet uitblusschen, totdat hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning. En in zijnen naam zullen de heidenen hopen.

Ecce servus ille meus, quem elegi; dilectus ille meus, in quo acquiescit anima mea: ponam Spiritum meum super eum, et judicium gentibus annunciabit. Non litigabit, neque clamitabit, neque audiet quisquam in plateis vocem ejus. Arundinum quassatam non confringet, et linum fumigans non extinguet, usquedum protulerit ad victoriam judicium. Et in ejus nomine gentes sperabunt.

b) Occasionally we find instances of shall and also, although much more rarely, of will, employed to express pure futurity.

Hïe wëndon paet hïe scolden mare on-fön. Sweet, N. E. G r, § 2198. (= They expected that they should receive more.)

Ic wat baet pis folc miclum blissian wile mïnes dëapes. ib. (= I know that this nation will rejoice greatly at my death.)

See also Bain, H. E. Gr, 167; Morris, Hist. Outl. of Eng. Accid, § 40, c, (14); Bradley, The Making of Eng, 66; Murray, s.v. shall, 8; Stof, Taaist, II, 225.

Also in Middle and Modern Dutch willen is sometimes used to form the future. See Stoett, Middeln-Spraakk.2, § 243. Ic wil slapen in den vrede (= In pace dormiam.)

Wat hoor ick? een bazuin? gewis hier wil een stem | Op volgen: zie eens uit, terwijl wij hier verbeien. Vondel, Lucifer, 196.

c) The Old-English sceal, the preterite of sculan, from which the Modern shall has descended, was used in two functions, viz: 1) it formed the predicate by itself, 2) it entered into combination with an infinitive without to, in like manner as shall in Modern English.

1) When used to form the predicate by itself, it had the same meaning as the Modern English to owe.

Sluiten