Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van zijne werkplaatsen, leveren het bewijs voor zijn groote scheppingskracht en veelzijdig werkvermogen.

In het laatst zijns levens werkte hij veel samen met en voor Robert Adam. Deze, een beroemd architect, leefde van 1728—1792. Hij reisde in 1754— 1756 in Frankrijk en Italië, bestudeerde de ruïnen van het paleis van Diocliotianus te Spalato in Dalmatië en was later bouwmeester van den Engelschen Koning. In zijne broeders heeft hij medewerkers gevonden bij den bouw van vele huizen en voorname woningen. Er is veel belangwekkends over hem verschenen, waaruit blijkt, dat Adam over bekwaam hulppersoneel beschikte, dat hij uit het buitenland, voornamelijk uit Italië, had weten mêe te brengen. Ik noem o. a. Zucci en Angelica Kaufman. Zij versierden de interieurs en hebben prachtige details nagelaten.

Onder Adam kenmerkte zich de stijl door grooter strengheid. Bij de stoelen werden de pooten zuiver rechtlijnig, de ruggen vertoonden schildvormen. De meubelen werden meer architectonisch'van vorm; de Adam-stijl bracht meer regelmaat en bezonkenheid, speciaal noodig bij het inrichten van meër voorname vertrekken. Adam heeft zeer veel gebouwd, en'hëeft daarbij een bij uitstek deftigen meubileeringsstijl ingang doen vinden^-a^--omstreeks 1800 tot bloei geraakte. Men kan in zijne werken- vëel studie-materiaal vinden, om tot een monumentaal geheel te geraken.

Ook trekt in dezen tijd de naam Hepplewithe de aandacht. George Hepplewithe was meubelkunstenaar en leefde omstreeks 1780. Zijne producten hebben veel overeenkomst met die van Adam. Men spreekt ook wel van Hepplewithe-meubëlen, evenals van Sheraton-meubelen, ook uit dien tijd afkomstig.

Voor mij bevat de Adam-periode veel rationeels en tegelijk een grooten rijkdom aan detailleering. Deze stijl is een herleving van de zuivere klassieke kunst. Hij is en blijft de stijl voor groote ruimten. De profielen zijn rustig en weloverwogen, hetgeen blijkt uit de verdeeling der paneelen, van deuren, van de schouw en het plafond.

In de laatste twintig jaren ongeveer, heeft de architect dikwijls getracht gezelligheid aan te brengen door niet geheel normale, maar verdeelde plattegronden. Daarbij is hij gebleven buiten het kader van den Adam-stijl, die groote oplossingen en zuivere assen toepast. Velen onzer zullen er baat bij vinden den Adam-stijl nader te leeren kennen, omdat uit het werk dier dagen een kalme, bezonken logica spreekt. De daaraan vooraf-

Sluiten