Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WEST-AZIË. VI. DE BOUWKUNST DER PERZEN.

2.

«Pi

B

Fig. 72. Graf van Cyrus bij Murghab. (Naar Dieulafoy).

1. VOLK •

en Geschiede- l nis. De Perzen j waren een Ari- I

sche volkstam, Indo-Ger- : manen, waartoe ook de • Meden en Indiërs behoor- ; den, en die Iran bewoon- ! den, een hoogland tusschen • Mesopotamië en Indië. • Westelijk van de Perzen I woonden de Meden, die in • de 7e eeuw v. Chr.' de Assy- • riërs overwonnen. Van de i kuituur der Meden bleef j, nietsbewaard. Slechts weten : we door de klassieke schrij- :.

vers, dat te Ecbatana een koningsburcht stond, een pyramide van 7 terrassen, waarvan de ringmuren afwisselend goud en zilver waren gekleurd.

De Perzenkoning Cyrus (559—529) onderwerpt de Meden, en voegt in 550 Babylonië en Assyrië bij zijn rijk. Het Perzische wereldrijk strekt zich dan spoedig uit van Indië tot aan de Middellandsche Zee, terwijl Cyrus' zoon Cambyses zelfs in Egypte doordringt. Dit wereldrijk duurde 200 jaar, daar in 330 Perzië door Alexander den Grooten werd veroverd. De oude Perzen hadden zelf geen kuituur, doch wisten zich uitstekend aan te passen bij de overwonnen volkeren.

Godsdienst. De Perzische godsdienst was de leer van Zarathustra (Grieksch-Zoroaster). De schepper en behouder der wereld, de alwijze en almachtige god Ormuzd, vertegenwoordigt het goede, het ware en reine. In zijn strijd tegen den vorst der duisternis, de vertegenwoordiger van het booze en het onware, heeft hij de hulp van den licht- en vuurgod Mithra. Als vuuraanbidders was voor de Perzen het vuur een symbool van het streven van den mensch naar het hoogere. Om het paradijs te verwerven moest de mensch naar zijn vermogen Ormuzd helpen.

Grafmonumenten. Eigenlijke tempels werden door de Perzen niet gebouwd. Slechts op hooge bergen, dus goed zichtbaar, en op bijzonder heilige plaatsen werden altaren

3.

Sluiten