Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I. INLEIDING.

HET is wellicht niet te sterk gezegd, als men beweert, dat meer dan eenige andere voortbrenging van gebruiksartikelen, de ceramiek de kunstvaardigheid, de smaak en het karakter van een tijdvak vermag weer te geven. Van het ongekunsteld aardewerk der middeneeuwen, langs het grove steengoed der zestiende en het diep- en warm-kleurige Delftsch der zeventiende en vroeg-achttiende eeuw, naar het blanke porcelein van na 1730, kan een lijn geteekend worden, die sterk markeert hoe oorspronkelijke kracht naar weelderige verfijning zich bewoog.

Mijn bedoeling kan het niet wezen om het beloop van die lijn hier na te gaan, nu ik slechts op het einde ervan de aandacht wensch te vestigen; doch ik moet haar aanwijzen om te doen gevoelen hoe ook dit onderwerp slechts een deel geeft van een lange en belangwekkende ontwikkeling, tevens om duidelijk te maken, dat de porceleinfabricage niet slechts is een technisch, of een artistiek proces, maar ook een kultuurverschijnsel. Naar die drie gezichtspunten dan ook wil ik trachten het te laten zien, wanneer ik meer in bijzonderheden de geschiedenis van de Haagsche porceleinfabriek, welker bestaan slechts van 1776 tot 1790 dateert, ga bespreken.

De porceleinfabricage ten onzent is niet een oorspronkelijk bedrijf: Zoowel de Weesper, later Loosdrechtsche, fabriek als de Haagsche zijn niet anders dan met de Duitsche porcelein-rage ten nauwste samenhangende stichtingen. Maar ook nog in anderen zin ligt de origine elders. En dan nog veel verder, namelijk in China. Daar beschikte men reeds eeuwen, vóórdat in Europa het geheim zou worden gevonden, over de kunst om uit gemengde aarde hard en

Sluiten