Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XI

!

Was er dan in hem niets verwant aan de hoogste verlangens zijner vrienden Schumann en Mendelssohn ?

Nooit is er een werk van zijne hand gekomen van eenigszins gelijksoortige inspiratie als Fingalshöhle, Walpurgisnacht, Sommernachtstraum, het Asdur-Quintet of het Amol-Concert. Voor de technische zijde van zijn kunst had hij een zeer reëel talent. Maar zijn melodietype — de expressie van de persoonlijkheid — is in de phrase van Schumann en Mendelssohn op- en ondergegaan. Zijn harmonie is correct maar niet expressief. De twee voornaamste elementen der moderne muzikale kunst: sonoriteit en harmonische subtiliteit ontbreken hem. Ook het passioneele element. Daardoor is de uitvoering zijner composities steeds een plichtpleging gebleven, en wacht zijne muzikale nalatenschap het zelfde lot, als de litteraire van de meesten zijner tijdgenooten. Maar in hun midden is hij een belangwekkende figuur.

De superioriteit van den musicus boven de gelijktijdige poëten wier gedichten hij componeerde, is onbetwistbaar. Iemand die een werkje als ..Kinderleven" schreef op de suf-zoete versjes van Dr. Heye, en daarin twee liedjes zoo fijn en zoo lief als no. 20 en 29, was toen een zeer gedistingueerde verschijning en is nooit een vulgaire persoonlijkheid geweest.

Er zou hier nog meer kunnen gezegd worden om zijn nagedachtenis te eeren, maar gewichtiger

20

Sluiten