Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooals het lyrisch verlangen leeft in de werken der schilderkunst, de liefde tot den toon, tot het geheimzinnig accoord der zich versmeltende kleuren en het mysterieleven der atmosfeer.

Maar het meest zich bewust leeft dit verlangen van stofvergeestelijking, van het herscheppen van het vulgair-waarneembaar-bekende tot het stütijdelooze, spiritualistiesch-legendarische, in de kunst, die boven de historie en den dagschijn is, de tegenkracht der historische levensvoeling, de immateriëelste, tijdeloos in haar wezen door haar vrij zijn van alle menschelijke of artistieke conventie, door haar overwirming op de historie, die zij naar welbehagen maakt tot haar dienstmaagd, een individueele contemplatieve Epiek, geboren uit eene windstilte der ziel, de eenzaam-stille genieting van verheerlijkt leed, van de zwaarmoedigheid van een diep geluk, of de devote contemplatie van heilige gedachtenharmonie, symbolieke visioenen van groot-machtige en wijdmenschelijke of fijn-teedere en pieus-intieme zielemomenten, de kunst van Beethoven en Wagner, Mathijs Maris en Puvis de Chavannes; en in Holland van Antoon der Kinderen.

V

Omdat er nu niets zichzelf kan ontvluchten en zelfbeslotenheid en zelfeenheid, bij het individu als bij den cirkel, wisselwerking zijn van macht en onmacht, ruimte en begrensdheid, daarom is het de tijd-zelf, die hun, die hem haatten, het hardkoele wapen smeedt van hun hoon, en tevens hén

35

Sluiten