Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hartstochtelijkheid, van wetensbegeerte en wetensverachting, van hooge priesterlijkheid en vlijmend cynisme.

In de droomen van zijn smartelijk volle jeugd had hij zijn leermeesters in Wagner en Schopenhauer gevonden, en het docht hem, dat hij uit hun stem vernam de mystische wijsheid des gods, die voor zijn verzaligde oogen verschenen was, niet de met doornen gekroonde, maar de god der blind-willende bruischend-zwellende al-natuur, zooals hij hem zag als den wereldbedwel mer, den doorbreker van alle familie- en statenverband, den brenger der bacchische extase, Apollo's vijand, Semele's zoon, Dionysos ')> waar hij rondom zich den mensch zag verdorren aan het verwelkte weten van vroeger met grauw bewegelijken blik, als levens-onmachtige spoken van wulpsche, verachtelijke levens-verliefdheid.

Toen docht hem, als Plato, het doel des levens de voortbrenging van den wijsgeer, kunstenaar en heilige, en eerde hij zijne meesters in „paraenetische" geschriften van voornamen rhythmus in zekere dialektiek.2)

En hij verbeidde de komst eener nieuwe mythisch-muzikale cultuur in een herleving van het tragisch pessimisme der oude Helleensche mystiek, door de kunst van Wagner. Van Hem, die in „Siegfried" het ideaal van het Wordende Leven verheerlijkt had, zooals hij het zag als

l) Die Geburt der Tragödie (1872).

a) Unzeitgemasse Betrachtungen. II. Schopenhauer als Erzieher. III. Ueber den Nutzen und Nachtheil der Historie für das Leben. IV. Rich. Wagner in Bayreuth.

61

Sluiten