Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoor nu naar de stemmen van Novalis en Beethoven* die mi eerst klinken met den eigenen klank in het gastvrij gewelf dezer nieuwe jaren* als kinderstemmen in een verwilderden rozentuin.

Want dat de Wijsheid een gave is en een genade, de Schoonheid de beeldwording der Wijsheid, en beider moeder de Liefde, „die rust boven alles in het eene hoogste, waaruit alle goed vloeyt en voortkomt" % de Liefde, de brug van Worden tot Zijn, zoekend in al het ontwaarde de sporen van het ééne niet-aan-het-worden-schatplichtige, die zijn het geheim van de öp en neergaande, gevoelende en strekkende, staande en stroomende lijnen des Levens, het geheim van het getijde, dit is van de zweving der dingen, zichtbare en onzichtbare, — de zweving der dingen, dit is hun geluiding uit de stilte waaruit alles spreekt,— dat de Schoonheid beelden schept van wat de Wijsheid der Liefde vernam, en zendt door de wolken der tijden de javelijnen der heilige zangen, die het zwevend getijde der uren belezen, stichten het Nü, de wijdstralende Rust, den volmaakten drieklank des Levens, — dit leeft nu vol weer en diep in de zielen der jongeren, wier hart zwaar is van de liefde der toekomst, en die God zoeken, gaand door de hagen der uren en dagen en de duistere tunnels der nachten.

Zie, hoe het altaar bedekt is met stof, de kransen verwelken, de offers verschaarschen op het altaar van den God der moderne gedachte, den luidruchtigen God van het tastbare Feit, den na-

*) Thom. a Kerapis. Imit. III, % 4.

77

Sluiten