Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de Mater gloriosa, en het mystiesche koor van den symbolischen zin van al wat vergankelijk is, — maar de keuze van den grooten alharmonist in den grootsten en felsten strijd onzer eeuw.

Want met deze eeuw, die zoovele verborgene bronnen terugvond, verscheen wederom in de kunst de cultuur van het mystiesche en van zijn noodwendig correlatief, het Satanische.

Het eerst bij Goethe en Novalis. Dan leefde zij voort als een geheim van weinige ingewijden, verfijnden van geest en verlichten van zinnen, bekoorders en bekoorden door al wat van ver kwam en sprak uit de stilte en vreemd was en onzichtbaar des daags, de magie van het exotische in klanken, kleuren en vormen, de gevoelde alomtegenwoordigheid van den mystieschen geest der vervlogene eeuwen, wiens atomen rondcirkelden, door de ijle lucht der tijden, het uit liefde helderziende be grip der gewijde symbolen, een magisch-muzikale, Celtisch-Germaansche cultuur, tot nü toe overstemd en verschuchterd door de luidruchtige stemmen der dienaars van de almachtige „Wetenschap", de cultuur, tot wier ingewijden behoorden Novalis en Goethe, Baudelaire en Wagner, VilUers en Flaubert, Mallarmé en Laforgue en Verlaine en Huysmans onder de nü levenden, behalve de jongeren, wier werken op velerlei wijze incarnaties bevatten der oude mystiesche en satanische zielestaten, als object van liefdevolle beschouwing, of als subjectieve eigenverbeelding.

Dit laatste wellicht het sterkste in het werk van den meest subjectieven, minst harmonischen, minst wijdmogenden-schepper, een van de meest

6

81

Sluiten