Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nantius Fortunatus de scheppers van veel nieuwe woorden1)* en verzuimt Hilarius de oplossing der lange syllabe in twee korte in de Horatiaansche systemen, gevend aldus aan het vers een meer syllabisch karakter,2) Vol hebraïsmen en doorruischt van den profetischen toon der oude psalmisten is de Vulgata van Hieronimus en de aan Ambrosius toegeschrevene hymnus „Te deum laudamus."

Met de 5de eeuw begint in de heidensche litteratuur de ontbinding en algeheele verrotting van de taal, die gedurende eeuwen het idioom was geweest van wereldsche heerschzucht en zinnelijkheid ; de weefsels ontvezelden zich en de langvermolmde skeletten der oude rhetorische figuren zakten ineen. Wat niet geheel in ontbinding was overgegaan, werd in de Christelijke litteratuur opgenomen* en door den nieuwen geest verjongd en veredeld.9)

„Cette langue", zegt Huysmans. „qui sentait le cautère et la rose s'arrêta de puer; le Christianisme la désinfecta, fit repousser ses chairs, avi-

*) Mundialis, resolubilis, cunctipotens, mortificatus, saporus, cruciamen, Christigena, Christipotens (Budentius); blandifluus, caligosus, condolere, congaudere, emptica, memorabiliter, formosare, vicarietas (Ven. Fort.)

2) Kehrein p. 24. De hymnus de Agatha martyra van Damasus, den 384 overleden bisschop van Rome, is in berijmde dactylen geschreven.

3) Verg. bijv. het klankkarakter van de woorden jubüare en conjubilare in de oud-christelijke Poëzie met de door Festus s. v. gegeven omschrijving: „rustica voce inclamare."

87

Sluiten