Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar ook andere wegen leiden tot Beethoven* in een latere periode misschien* waarin men, al moge zij in vele opzichten niet zoo rijk aan gebeurtenissen zijn als die van de laatste 50 jaren, het schemeren van een internationaal ideaal zou kunnen bespeuren. Zooals nü de Fransche muziek den geest van Wagner ondergaat zonder nadeel voor haar persoonlijk karakter, zou ook in de Germaansche muziek het eng-nationale getemperd kunnen worden tot een gemiddelden graad, die nü reeds in werken van Gesar Franck voor velen een zoete bekoring is. Men zal dan niet alleen voor het diep-menschelijke van Beethovens latere werken — den XDCden eeuwschen Beethoven — een nieuwe ontroerbaarheid bezitten, maar er zal ook een verlangen zijn, uit het tragische pathos van Wagner, uit die zwaar vibreerende geluidsactie, naar een nieuwen vorm van contemplatief en wetend geluk. (Ter verduidelijking wil ik hier niet alleen op sommige werken van César Franck wijzen, maar ook op die van onzen landgenoot Charles Smulders, met name zijn „Cantilene, studie tot „Hildhyllia"). Er zal dan iets in de toonkunst verluiden van wat eenmaal Verlaine in hooge onbevangenheid uitsprak in deze woorden:

„Désormais le Sage, puni Pour avoir trop aimé les choses, Rendu prudent a 1'Infini, Mais franc de scrupules moroses."

en wat er verder volgt, onnoodig voor goede begrijpers te noemen.

96

Sluiten