Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verhevene lijden en verlangen van den enkele.

Het is een genot, dat niet vrij is van leedvermaak, te zien en te denken hoe deze bedachtzame menschenkenner, wien nimmer het uur onbekend was noch de zonnestand van zijn ideeën en droomen, zich nu eens vergeet en vangt in zijn eigene netten, dan weer schijnt te twijfelen of het leven ook is een,, promenade charmante'', Zooals het was voor zijn leermeester wijlen Renan. O het is moeilijk, zich niet door hem te laten bekoren, zich met te bedwelmen aan dit fijne drooge ideeën-aroom, niet te bewonderen de aanvallige achteloosheid van dezen edelen zwerver.

Hic niger est, tune tu Germane caveto 1 zoo Zou men willen roepen tot hen, die met Noordschen ernst en Noordsche gemoedszwaarte tot dezen Galliër naderen, die nu bezig is de Germaansche gemoedsimpulsies met zuidelijke lichtheid en zorgeloosheid te omkleeden, en ze te stellen in het weeke purperlicht van den kwijnenden avond dezer moede tijden. O, nu reeds heeft hem de roem tot tyran gemaakt 1 In het laatste stuk van zijn jongste werk, waarboven het opchrift staat „de blik op de weide", leest hij uit Wagner zijn eigen gedachte. In de ziel van Kundry verdiept hij zich, die door de voetwassching van Parsïfal den vrede terugvindt, na een leven van verloochening harer natuur. Want geboren tot medelijden, hoonde zij lachend uit hoogmoed of uit valsche schaamte den Christus. Deze blik op de geheiligde en van genade overgotene beemde geeft haar terug aan zieh zelve» en zoo kwam Wagner juist op dit uur, om na So-

121

Sluiten