Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn, zelfs als men aanneemt, dat overal de beste geschiktheid en de eerlijkste wil aanwezig waren om voor de kuituur te werken. Want er ligt ïrnmers in het wezen van den wetensehappelijken mensch (zijn tegenwoordige gestalte geheel daargelaten) een echt paradoxon. Hij gedraagt zich als de trotschte en door het geluk meest verwende lediglooper, alsof het leven niet een hachelijke zaak, maar een voor de eeuwigheid verzekerd bezit ware. Maar hem dunkt het geoorloofd, een leven aan vragen te verkwisten, wier beantwcwrding slechts voor hem belangrijk zou zijn, wien een eeuwigheid van leven verzekerd ware. Rondom omgrijnzen hem, den erfgenaam van weinige uren, de verschrikkehjkste afgronden, iedere stap me hij doet, moet hem doen denken : Waartoe ? Waarheen? Vanwaar? Maar zijn ziel ontgloeit bij de taak, om de stofdraden eener bloem te tellen of de steenblokken aan den weg stuk te hameren en hij legt in dezen arbeid het geheele en volle gewicht van zijn toewijding, lust, kracht

en begeerte Hij werkt zoo hard als de vierde

stand, de slavenstand, zijn studie is niet meer een bezigheid, maar een nood, hij ziet rechts noch links en gaat door alle aangelegenheden en alle gevaren, die het leven meebrengt, met die halve aandacht of die walgingwekkende behoefte aan ontspanning, die den uitgeputten arbeider ogen js". (Nietzsche, „David Strauss der Bekenner und Schriftsteller'').

Het is zeer mogelijk, dat deze hoogleeraar niet den ernst mist, ik meen een anderen dan den beroepsernst, maar hij heeft te lang in het park der

133

Sluiten