Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kerkelijke karakter, het objectieve feit van den dogmatisch-liturgischen tekst, juist in zijn innerlijkste wezen zoozeer is geïgnoreerd, als dit volgens Wagner's eigene woorden door Beethoven gedaan is ? En al bevestigen deze woorden ook nog eens ten volle de reeds in het hierboven aangehaalde „Ontwerp" verdedigde meening, dat de Missa Solemnis niet als een werk van den echten kerkstijl kan worden beschouwd, dan is het ons toch niet mogelijk te begrijpen, hoe dit werk, — dat als een eenzame en sombere ruïne is achtergebleven, en tot dusver geen andere toekomst gebleken is te bezitten, dan dat het eenige kleine talenten, die trachtten het te imiteer en, tot monstrueuse vergissingen heeft verleid, — dan is het ons toch niet mogelijk te begrijpen, hoe dit werk „eene nieuwe beteekenis aan de vocale muziek in hare verhouding tot de zuivere instrumentale muziek heeft geschonken," daar het zoowel theoretisch — wat onmiddellijk volgt uit Wagners beschouwing— als practisch de negatie en verloochening der vocale muziek is.

Zou dan de eigenaardige, diep melancholische eenzaamheid, die dit grootsch-sombere werk omgeeft, ook nog niet aan andere oorzaken te wijten zijn, dan aan de onmogelijk te bevredigen eischen, die het vocale gedeelte aan de uitvoerders stelt ?

Hier, waar de toondichter, wel verre van zijn rol tot die van muzikalen tekst-commentator te beperken, den tekst als weefgetouw voor zijn koorsymphonie heeft gebezigd, moest noodwendigerwijze een innerlijke tweespalt worden geboren.

149

Sluiten